Home (NL)
Nieuwe artikelen
Bijgewerkte artikelen
Nostradamus
Onderzoeksresultaten
Analyse kwatrijnen
Tweede Wereldoorlog
Discussieplatform
Publicaties
Lezingen
Interviews/recensies
Frans onderzoek
Web links
Contact
Gratis nieuwsbrief
Privacy / cookies
Redactioneel
top

NOSTRADAMUS, ASTROLOGIE EN DE BIJBEL
FRANS ONDERZOEK - HALBRONN
Les deux quatrains "86" du couronnement (14 september 2008)
 -
dr. J. Halbronn

English version
 

dr. Jacques HalbronnReeds lang geleden hebben wij de aandacht gevestigd op kwatrijn VII-24 en de laatste regel ervan: Grand de Lorraine par le Marquis du Pont, waarin de aanspraken zijn beschreven van het Huis Lorraine op de Franse troon in 1593-1594.[1] De Raad van de Ligue riep op 26 januari 1593 de Generale Staten bijeen om zich uit te spreken over de nieuwe koning of koningin van Frankrijk. Het aantal kandidaten was talrijk: Claire-Isabelle van Spanje (1566-1633), Charles-Emmanuel I de Savoie, hertog van Savoie, Charles III de Lorraine, hertog van Lorraine en twee leden van het katholieke Huis Bourbon. Uiteindelijk lukte het Henri de Navarre, die op 17 mei 1593 zijn bekering tot het katholicisme had aangekondigd, om een einde te maken aan deze manoeuvre.
Charles III de Lorraine, geboren in 1543, was eveneens markies van Pont (ŗ Mousson), een gegeven op grond waarvan kwatrijn VII-24 is ontstaan. Hij pretendeerde aanspraken te hebben op de Franse troon en liet FranÁois de RosiŤres, aartsdiaken van Toul, Stemmata uitgeven, waaruit een karolingische afstamming zou blijken. Overigens zou Charles III zich eigenlijk Charles II hebben moeten noemen als in zijn genealogie de in 991 overleden Charles, hertog van Laag Lotharingen, buiten beschouwing zou blijven. Wij merken op dat Charles III in 1559 in het huwelijk is getreden met Claude, een dochter van Henri II. 
In 1593 ironiseerde de Satyre Mťnippťe de kwestie als volgt: Prouvez-y par voz romans, Que venez des Carlomans / Les bonnes gens aprŤs boire, Quelque chose en pourront croire. De Carlomans zijn de Karolingers, afstammelingen van Karel de Grote. Deze destijds zeer bekende satire circuleerde in de vorm van een handgeschreven stuk voordat het in druk verscheen, wat volgens ons eveneens de gang van zaken is geweest rond de CenturiŽn, die oorspronkelijk een wezenlijk andere vorm hadden dan de vorm die wij kennen, gelet op de vele bewerkingen en toevoegingen zoals de aanduiding Chastres, die werd veranderd in Chartres (zie verderop). Meer dan twintig jaar geleden heeft Chantal Liaroutzos in haar studie van de Guide des Voyages (1553) van Charles Estienne, aangetoond dat deze reisgids veelvuldig werd gebruikt, waardoor het mogelijk werd de originele staat van een aantal kwatrijnen te herstellen.[2]
Kwatrijn IV-86, een kwatrijn van het aan centurie IV toegevoegde gedeelte, dat wil zeggen volgend na kwatrijn 53, verdient alle aandacht:

L'an que Saturne en eau sera conjoinct,
Auecques Sol,le Roy fort & puissant
A Reims & Aix sera receu & oingt,
Apres conquestes meurtrira innocent.

Aix, de "karolingische" aanspraken van de hertog in aanmerking nemende, is overduidelijk Aix-la-Chapelle, Aken; Reims is de stad waar de koningen van Frankrijk zijn gekroond en "gezalfd", vandaar het woord oingt aan het einde van de derde regel van kwatrijn IV-86. Tot aan 1531 werden alle Duitse keizers gekroond in Aken; in 1520 was dit Karel V. In dit kwatrijn is de droom van Franse koningen beschreven om keizer van Duitsland te worden. Vanwege zijn bemiddelende positie tussen Frankrijk en Duitsland zou Charles III voornemens kunnen zijn deze mogelijkheid voor te bereiden.

Recentelijk hebben wij dit kwatrijn met een ander kwatrijn in verband gebracht:

Du bourg lareyne parviendront droit ŗ Chartres
Et seront pres du pont Anthoni pause
Sept pour la paix cauteleux comme Martres
Feront entree d'armťe ŗ Paris clause

Dit kwatrijn, kwatrijn IX-86, verwijst naar de kroning, begin 1594, van Henri de Navarre, die niet in Reims plaatsvond maar in Chartres, wat in kwatrijn IX-86 resulteerde in een verandering van de aanduiding Chastres in Chartres. 
Wat betreft het woord Martres werpt Jean Guernon ons tegen dat dat die aanduiding niet kan corresponderen met de plaatsnaam Montmartre, waar Henri IV werd geÔnstalleerd tijdens het beleg in 1590 van Parijs omdat Nostradamus (sic) de aanduiding Montmartre niet in tweeŽn zou hebben kunnen delen.[3] Het probleem is echter dat dit kwatrijn niet door Nostradamus is geschreven en dat een plaatsnaam verdraaid kan zijn.
Merkwaardig genoeg gaat het in dit geval om het 86e kwatrijn van de negende centurie! Een opmerkelijke symmetrie doet zich voor met deze twee kwatrijnen "86", waarvan ťťn deel uitmaakt van het eerste deel van de CenturiŽn en het andere van het tweede deel. Wij herinneren eraan dat in de eerste centuriŽn volgens ons de belangen van de Ligue worden verdedigd en in de laatste centuriŽn de belangen van de gereformeerde Bourbons.
In twee kwatrijnen wordt melding gemaakt van een kroning. Men zou kunnen denken dat kwatrijn IV-86 ooit vooraf is gegaan aan kwatrijn IX-86, zoals de waarschuwing aan het adres van Rome in kwatrijn X-65 (O vaste Rome, ta ruyne s'approche) in overeenstemming is met de waarschuwing in kwatrijn IV-46 aan het adres van Tours (Garde toy, Tours, de ta proche ruyne). Wij herinneren er ook aan dat de kwatrijnen aan het einde van centurie IV per definitie van latere datum zijn dan de kwatrijnen aan het begin van deze centurie.
Men werpt ons tegen dat kwatrijn IV-46 voorafgaat aan kwatrijn IV-53, maar wij hebben elders reeds uitgelegd dat in 1588 in Rouen een editie is verschenen die uit vier centuriŽn bestond, maar waarin dit kwatrijn niet voorkwam.[4] De formatie van centurie IV heeft zich in drie fasen voltrokken:
- eerste fase: zonder kwatrijn 46 (totaal 49 kwatrijnen, zonder de kwatrijnen 44 t/m 47)
- tweede fase: met kwatrijn 46 (totaal 53 kwatrijnen)
- derde fase: met kwatrijn 86 (totaal 100 kwatrijnen)
Let wel, de edities-DuRosne-1557 bevatten kwatrijn IV-86 in dezelfde vorm waarin de edities-1568 (en mogelijkerwijs de vervalste editie-1558, verloren) kwatrijn IX-86 bevatten. Vanaf 1588 maakt kwatrijn IV-86 deel uit van de edities van Parijs. Aan het eind van de jaren 1580 stelde de hertog van Lorraine zich in dienst van de Ligue. Het lijkt erop dat men in de centuriŽn hetzij kwatrijnen ten gunste van de hertog heeft opgenomen die eerst afzonderlijk zijn verschenen, hetzij kwatrijnen heeft samengesteld met de bedoeling ze deel te laten uitmaken van de CenturiŽn.
In ieder geval zijn er sterke aanwijzingen om de "eindredactie" van de centuriŽn VIII t/m X in de jaren 1588-1593 te situeren, waardoor ze tijdgenoten worden van de Ianus Gallicus, commentaar waarin het commentaar op kwatrijnen van kort ervoor verschenen edities is geÔntegreerd met de Prťsages. Over het eerste deel met een omvang van zeven centuriŽn is ons slechts de editie-Antwerpen-1590 bekend, waarvoor de titel is gebruikt van de edities-Rouen, maar waarin centurie VII slechts 35 kwatrijnen telt. De eerste, heden ten dage bekende edities die de centuriŽn VIII t/m X bevatten - de vervalste edities-Rigaud-1568 buiten beschouwing latend - verschenen niet vůůr het laatste tiental jaren van de zestiende eeuw. De eerste editie met deze groep is wellicht uitgegeven in door Jacques Rousseau in Cahors, een stad in Zuid-West Frankrijk die niet bekend staat om uitgeversactiviteiten. Daarna schijnt de Lyonese familie Rigaud het monopolie te hebben verworven op de edities met tien centuriŽn, Lon, waar in 1594 ook de Ianus Gallicus was gepubliceerd, waarin commentaren stonden op kwatrijnen, afkosmtig uit de tien centuriŽn. In symbolische zin illustreerde de uitgifte van de tien centuriŽn een intentie van nationale verzoening onder Henri IV, die in 1598 leidde tot het Edict van Nantes.

 

Parijs, 14 september 2008
dr. Jacques Halbronn

 

Aanhangsel
Zoals Theo van Berkel ons heeft doen opmerken, kan het begin van kwatrijn IV-86 zeer wel betrekking hebben op het jaar 1593 dat, in de ogen van de Ligue-genoten, het jaar zou zijn van de kroning van een nieuwe koning, waarin ze gelijk zouden hebben gehad, ware het niet dat Henri de Navarre de andere troonpretendenten de pas afsneed door zijn bekering.
Kwatrijn IV-86 begint als volgt:

L'an que Saturne en eau sera conjoinct
Avecques Sol, le Roi fort & puissant

In 1592 ging Saturnus door het teken Kreeft lopen, ťťn van de watertekens. Jaarlijks staat de Zon conjunct Saturnus, op zichzelf genomen is deze conjunctie dus niet zo betekenisvol in dit verband. De tweede regel wijst dan ook op een zekere gebrekkige kennis van de astronomische werkelijkheid. Niettemin is het zo dat Saturnus steeds ongeveer ťťns per tien jaar door een waterteken loopt, vanwege het feit dat de watertekens (Kreeft, Schorpioen en Vissen) een driehoek vormen, die overigens de basis is van de grote Jupiter-Saturnus conjuncties.
De opmerking van Theo van Berkel, die een aanvulling is op onze studie van de twee kwatrijnen "86", kan een fatale en wellicht definitieve slag uitdelen aan de veronderstelling over de ouderdom van kwatrijn IV-86 en bevestigt dat de edities-Antoine du Rosne-1557 of -Benoist Rigaud-1568 die respectievelijk kwatrijn IV-86 en de kwatrijnen IV-86 en IX-86 bevatten, niet voor de jaren die direct voorafgaan aan 1593 gedateerd kunnen worden, als men ervan uitgaat dat kwatrijn IV-86 (en eventueel kwatrijn IX-86) kort vooraf zijn gegaan aan de werkelijke kroning in Chartres, wat ons hoogst waarschijnlijk lijkt.
Kortom, deze twee kwatrijnen die met elkaar overeenstemmen en die afkomstig zijn uit zich tegenover elkaar bevindende kampen, zijn een opmerkelijke illustratie van hoe de belangrijkste partijen de CenturiŽn gebruikten. Hun uitgevers gaven aan het bewerken van de kwatrijnen de voorkeur boven het becommentariŽren van bestaande kwatrijnen zoals in de Ianus Gallicus. Wij zien dan ook twee exegetische richtingen in de jaren 1588-1594: een richting, die geen "extern" commentaar geeft maar een centurieke tekst verandert of er iets aan toevoegt, en een tweede richting die, wat de dominante tendens zou worden, de tekst bevriest en voorstelt hem op een eigen manier te lezen, waardoor een einde komt aan het aanbrengen van veranderingen in de tekst. Belangrijk is het om te constateren dat de geantedateerde edities van de CenturiŽn, waaronder de editie-Macť Bonhomme-1555 met daarin in het bijzonder kwatrijn IV-46 dat betrekking heeft op het bewind van Henri de Navarre in Tours, niet kan worden gedateerd voor de periode 1588-1593. Dit betekent niet dat er geen vermoedelijk handgeschreven edities waren - dat is een andere discussie - maar het waren niet de edities waarover wij het nu hebben. Zeker, de kwatrijnen kunnen zijn samengesteld uit oude historische bronnen, kronieken of reisgidsen, maar het is van belang om te begrijpen dat vanuit een "archeologisch" gezichtspunt, de eerste laag bedekte is met een nieuwe laag, wat er in het bijzonder toe leidde dat Chastres, vermeld in de Guide des Voyages van Estienne, werd veranderd in Chartres, de stad van de verwachte en uiteindelijk plaatsgevonden hebbende kroning van Henri IV terwijl de kroning in Reims en Aken, aangekondigd in kwatrijn IV-86, niet plaats had maar hoog en breed was voorzien door de voorstanders van de Lotharingers, tegen wie meerdere kwatrijnen in de centuriŽn VIII t/m X waren gericht door hetzij het anagram Norlaris (VIII-60, IX-50) hetzij in alle duidelijkheid door de naam Lotharingen (X-18). In de gebieden, gecontroleerd door de Ligue, waren deze centuriŽn verboden. Dit toont duidelijk aan dat het Huis Bourbon-VendŰme (Mendosus) de aanspraken van de Lotharingers zeer serieus nam en dat het absoluut noodzakelijk was dat duidelijk moest worden gemaakt dat Nostradamus zijn afkeuring had uitgesproken over dit kamp.
Weliswaar, zoals Adrien Delcour opmerkte in het korte artikel Le ranc lorrain fera place ŗ Vendosme... quinze ans avant la Ligue, is de rivaliteit tussen de Guises en de VendŰmes van oudere datum,
[5] zij kwam tot uiting na het overlijden van Henri II, en een bepaalde non-nostradamieke publicatie bracht dit reeds onder woorden, maar het was pas onder de Ligue dat dit door de VendŰmes onder de banier van de CenturiŽn werd geplaatst, de uitgevers van de strijdende partijen hebben grootscheeps geput uit een reeds bestaand geheel, waardoor het niet voldoende is de kwatrijnen op basis van dit geheel te dateren, hetgeen letterlijk betekent, in een aantal gevallen, dat nogal wat kwatrijnen zouden moeten worden gedateerd in een periode voorafgaand aan de jaren 1550, te weten... in de zestiende eeuw.

 

20 oktober 2008
dr. Jacques Halbronn

 

Noten
De titels, plaats en jaar van uitgifte van de publicaties van de in deze noten genoemde auteurs staan in de bibliografie.

  1. Noot van de vertaler: Halbronn verwijst naar zijn voordracht Les Prophťties et la Ligue, gehouden in 1996 aan de Sorbonne in Parijs. Zie: Halbronn: Les Centuries et le dťbat sur la loi salique, sous Henri III. [tekst]

  2. Noot van de vertaler: Halbronn doelt op pagina 93 van de editie-1553 van de Guide des Chemins de France (pagina 92 van de editie-1552), waarin in de paragraaf Etampes de aanduiding Chastres soubz Montlehery staat. Op deze pagina staan ook de aanduidingen Le bourg la Royne (kwatrijn 09-86: bourg lareyne) en Le pont Antony (kwatrijn 09-86: pont Anthoni). Volgens Halbronn is Chastres soubz Montlehery de oude naam van Arpajon in het departement Essonne en is in een editie van de CenturiŽn, geantedateerd op 1568, de aanduiding Chastres veranderd in Chartres. [tekst]

  3. Zie http://fr.groups.yahoo.com/group/nostradamus. Noot van de vertaler: Jean Guernon: Frans Centurie-onderzoeker, webmaster van http://michelnostradamus.org. [tekst]

  4. Benazra, p.122-123. [tekst

  5. Zie http://ramkat.free.fr/ndel4.html. [tekst]

 

 
top

© T.W.M. van Berkel, De Meern, NL
alle rechten voorbehouden / all rights reserved

top